διαπυροΝ

Τέος Ρόμβος – Ενάντια στην αποκτήνωση

In Περιεχόμενα on Οκτώβριος 2, 2010 at 3:21 πμ

Τέος Ρόμβος

 Ενάντια στην αποκτήνωση

[Το κείμενο αυτό στάλθηκε στην ηλεκτρονική λίστα αλληλογραφίας του συγγραφέα, στις 8 Μαΐου του 2010, ως εισαγωγή σε μια συλλογή επισυναπτόμενων κειμένων καθαρής και απερίφραστης καταδίκης στη δολοφονία των τριών ανθρώπων στην τράπεζα Μαρφίν στην Αθήνα, στις 05.5.2010. Ορισμένα από τα κείμενα αυτά συμπεριλαμβάνονται και στην παρούσα έκδοση.]

Οκτώ Μαΐου Δύο χιλιάδες δέκα

Αγαπητοί φίλοι, σύντροφοι, συνάνθρωποι, διαβάστε τα επισυναπτόμενα κείμενα γραμμένα από διάφορες συλλογικότητες αναρχικών, αντιεξουσιαστών και ατόμων που διαφωνούν με την άσκηση βίας από κάποιους που αυτοανακηρύσσονται «πρωτοπορίες» και την παθητικοποίηση ημών των υπολοίπων.

Κάποτε αυτά όλα ξεκίνησαν σαν έκφραση του αυθόρμητου, ενώ σήμερα τείνουν σε κακέκτυπα μπολσεβίκικης επαναστατικότητας και νετσαγεφικής απόγνωσης.

Αυτοί που σκότωσαν χτες, προχτές, όλοι αυτοί οι σπάστες, οι ισοπεδωτές, το «κόμμα του ένοπλου» όπως αυτοπροσδιορίζονται, στην πραγματικότητα μισούν τη συντροφικότητα, τον έρωτα, τη ζωή, τη δημιουργία, και θέλουν να μας παρασύρουν μαζί τους στο σκότος, στο ζόφο.

Ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε ανοιχτά, να αναρωτηθούμε αν τέτοιες πράξεις συνάδουν με τις ιδέες και την ανθρωπιά μας, να προβληματιστούμε και να ξεκαθαρίσουμε αν είμαστε υπέρ της Ζωής ή με το Θάνατο.

Δεν είναι δυνατόν να παρακολουθούμε απαθείς κάποιους δίπλα μας να καίνε και να σκοτώνουν συνανθρώπους μας, ενώ την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι χαχανίζουν και φωτογραφίζουν το γεγονός με τα κινητά τους, αποφαινόμενοι –ελαφρά τη καρδία– ότι καλώς τα παθαίνουν διότι είναι απεργοσπάστες.

Εάν είχα βρεθεί στη Σταδίου εκείνη τη μέρα, θα προτιμούσα να καώ μαζί με τους τρεις αυτούς ανθρώπους, παρά να συνεχίσω να ζω και να ντρέπομαι γιατί δεν αντέδρασα.

Αυτά τα κείμενα αντίστασης που στέλνω, τα προσυπογράφω όλα γιατί τολμούν και εναντιώνονται σε τέτοιου είδους αποκτηνωμένες πρακτικές από τους «ειδικούς της βίας».

Απλά συγκλονισμένος

Τ. Ρόμβος (αναρχικός κι εγώ)

Τέος Ρόμβος (Αθήνα, 1945). Συγγραφέας, μεταφραστής, εκδότης και ακτιβιστής. Μπαρκάρισε στα καράβια το 1961, έζησε κατά διαστήματα στη Λατινική Αμερική, στην Ιαπωνία, στις Ηνωμένες Πολιτείες κι αλλού. Μονιμότερη διαμονή στη Γαλλία (1966-1969), στη Γερμανία (1969-1974 και 1987-1991), στην Αθήνα (1974-1981), στο Κρανίδι Πελοποννήσου (1981-1984), στην Αφρική (1984-1985) και σε όλα τα μεσοδιαστήματα στην Αθήνα. Από το 1993 ζει στην Απάνω Χώρα της Σύρου. Στα χρόνια της Γαλλίας συμμετείχε σε πειραματικές ταινίες, μετά την μεταπολίτευση δημιούργησε το βιβλιοπωλείο Οκτάπους και το περιοδικό Τρύπα. Εξέδωσε τα βιβλία Τηλεφυματίωση (1976), Τρία φεγγάρια στην πλατεία (1985), Πλάνος δρόμος (1987), Ασσασίνοι του Βορρά, Δροσουλίτες του Νότου (1991), Κείμενο Πάθος (1995), Ίχνη (2002), Άνθη της πέτρας (2003), Κρυφά ταξίδια (2005), Πλωτίνος Ροδοκανάκης, ένας Έλληνας αναρχικός (2006). Συμμετέχει ενεργά στο Δίκτυο Αιγαίου και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Εύπλοια: http://www.eyploia.gr/

Advertisements